اولين بار در تيرماه 1343 اين بيماري در منطقه اصفهان گزارش شده است .

نشانه‌ها

 اين پوسيدگي معمولاً پس از غده بستن ريشه چغندر و اغلب از اوايل تيرماه تا اواخر مردادماه در مزرعه ظاهر شده و به تدريج تا موقع برداشت محصول شيوع دارد و موجب پوسيدگي و مرگ كامل بوته مي‌گردد . نشانه بيماري بدين ترتيب بوده كه ابتدا پوسيدگي روي ريشه و در ناحيه طوقه گياه ظاهر مي‌شود پس از تاثير عامل بيماري و پيشروي آن رنگ طبيعي ريشه به قهوه‌اي متمايل به سياه مي‌گرايد و در نتيجه پوسيدگي از ناحيه طوقه شروع و به طور منظم و يا از يك طرف ريشه به انتهاي غده پيشروي مي‌نمايد . گاهي نيز ممكن است پوسيدگي از ساير قسمتهاي ريشه شروع شود و در نتيجه تغيير رنگ و فساد آوندهاي ريشه و قطع جريان شيره گياهي ابتدا برگهاي خارجي و سپس برگهاي داخلي آن پلاسيده و در سطح خاك قرار مي‌گيرند برگهاي جوان ديرتر از بين رفته و گاهي تا پس از پوسيدگي كامل ريشه هم روي بوته سرزنده هستند اغلب بر روي قسمتهاي پوسيده ريشه چغندر و بالاخص نزديك طوقه كه تا حدي خشك است پوشش قارچ به رنگ صورتي و در قسمت مرطوب پاين ريشه به رنگ سفيد مشاهده مي‌گردد .

کنترل .

آيش بندي زمين و برقراري تناوب زراعتي و كرتي نكاشتن زراعت در امر کنترل با اين بيماري موثر مي‌باشد .